Het succesverhaal van Grietje

Bekijk de video!

Het verhaal van Grietje

Grietje is een Bull Terriër met een rugzakje. Ze zat hier bij DOA erg ongelukkig te zijn. En het wilde maar niet lukken om haar te plaatsen...

'Ik ben Grietje - en al zeg ik het zelf: ik ben net zo parmantig als m'n naam doet vermoeden.... Alleen - ik krijg hier niet echt de kans om te laten zien hoe leuk ik ben! Ben je een beetje bekend met m'n ras? Ik ben dus een Bull Terriër. We staan erom bekend dat we af en toe wat stuiterballengedrag kunnen vertonen. Maar eenmaal thuis zijn we dan juist weer heel mak en rustig. Daarnaast heb ik natuurlijk net als veel van m'n soortgenoten ook wel aanleg om een beetje de clown uit te hangen, hahaha. Alleen hier in het asiel is dat een sneue vertoning. Ik vind het echt v-r-e-s-e-l-i-j-k hier. Niet omdat ze niet goed voor me zorgen; nee hoor, het zijn echt allemaal schatjes, mijn verzorgers. Maar ik houd er niet van opgesloten te zitten terwijl buiten de grote wijde wereld zit te lonken. Ik kan m'n energie hier totaal niet kwijt ☹️ En dat begint me een beetje op te breken.

Tot niet zo heel lang geleden had ik het heel goed bij een lief pleeggezin. Maar toen kreeg m'n pleegbaasje een nieuwe baan. Daardoor kon ze niet meer voldoende tijd aan mij besteden. En dus zit ik nu hier. Soms denk ik echt dat ik gek word. Het lijkt wel of ik twee persoonlijkheden heb: de rustige, knuffelige als ik bij een baasje thuis ben, en de drukke, overenthousiaste, onrustige hier in het asiel. Want je moet wel tijd maken voor me. Ik heb ook wel een beetje een medische gebruiksaanwijzing. Mijn soort is toch ook iets vatbaarder voor van alles en nog wat.

Zelf denk ik dat veel van m'n kwaaltjes met stress te maken hebben. Stress doordat ik hier zit in plaats van ergens op een fijn plekje met een zorgzaam baasje. Ik heb bijvoorbeeld wat huidproblemen. En - en dat is wel echt een dingetje: het is allemaal om te huilen 😥, maar dat kan ik dus niet omdat m'n ogen 👀 geen traanvocht aanmaken. Je moet m'n ogen ook zo'n 5-6x dagelijks schoonmaken. Dat vinden ze hier in het asiel ook echt heel leuk, hahahaha. Bottom line: Ik zoek dus met smart een nieuw pleeggezin. En geloof me: ik ben echt een doetje: ik trek niet, ik kan met andere honden overweg, en ik ben een knuffelkont. Alleen als je me in m'n eentje thuislaat, weet ik nog niet zo goed wat ik daarvan vind. Maar daar valt aan te werken, toch? Kom je me alsjeblieft snel ophalen? Voor ik hier helemaal gek word?' - verhaal gaat onder de foto door -

Deze oproep zetten we op Facebook en toen gebeurde het wonder: er kwam een mijnheer naar me kijken. Ik vond hem leuk... en net zo belangrijk: hij mij ook! Zijn dochter had me gespot op onze Facebookpagina. En omdat hij een echte Bulletjes-man is, heeft ze mijn gegevens meteen naar hem doorgestuurd. Ik mocht al heel snel mee naar huis en inmiddels ben ik al een klein beetje gewend. Mijn baasje vindt me super lief; hij let ook goed op m'n ogen; haalt elk prutje meteen weg. Laatst waren we buiten en hij had niets bij zich om m'n ogen schoon te maken – toen heeft hij gewoon bij iemand aangebeld en om een doekje gevraagd, hahahaha. Kortom: we zijn er happy samen!

Wil jij dieren zoals Grietje steunen om ook een tweede kans te krijgen?

 Word donateur  Meld je aan als pleeggezin voor dieren zoals Grietje