De kick van (jarenlang) vrijwilligerswerk

Vrijwilligerswerk

Deze dame is op 3 november – al zou je dat zeker niet zeggen – 91 geworden. Daarmee is mevrouw Ide met stip onze oudste en trouwste fan. Ze boent geen kennels en laat ook geen honden uit....  

Maar dat doet beslist niets af aan haar betrokkenheid. Al meer dan 55 jaar is mevrouw Ide aan DOA verbonden; lange tijd als donateur en sinds 1992 als vrijwilligster. Samen met een aantal andere enthousiastelingen duikt ze elke week in onze historie en brengt ze met eindeloos geduld ons archief op orde. De liefde voor dieren zat altijd al in haar DNA. 'Zo lang ik kan denken waren mijn ouders lid van het asiel. Mijn vader kroop ook echt onder een huis als er ergens een nest met kittens zat. Dan wurmde hij zich met z'n magere lijf net zo lang onder de grond tot hij ze te pakken had. Die kittens werden dan bij ons thuis verzorgd en vervolgens bij vrienden en kennissen ondergebracht. Zodra ik volwassen was een beetje begon te verdienen, ben ik zelf lid geworden. Ik heb zelf ook jarenlang honden gehad en weet hoeveel plezier je aan zo'n dier kunt beleven.' Op de vraag hoe lang ze dit werk nog wil blijven doen, antwoordt mevrouw Ide met een knipoog: 'Zo lang m'n beentjes me willen dragen! Het is een beetje net als op de sportschool: ik krijg er een kick van..'